Biologia roślin

Paprocie akwariowe

Uprawiane w akwariach i paludariach paprocie należą do rodziny Parkericeae i obejmują rośliny ukorzeniające się w podłożu. Liście ich są prierzaste, ale zróżnicowane w kształcie, co zależne jest od warunków uprawy. Na dolnej stronie liści wytwarzją zarodnie. Przedstawicielem tej rodziny jest rodzaj Ceratopteris do ktorego zaliczamy sześć gatunków. Wszystkie one występują w tropikalnych i subtropikalnych częściach świata, głównie w wodach miękkich.

W akwarystyce znane są trzy gatunki:
1) Ceratopteris pteroides (Hooker) Hieron - paprotka pływająca
2) Ceratopteris cornuta (Beauv) Lepr. - paprotka szerokolistna
3) Ceratopteris thalictroides (L) Brongn, lub C. siliquosa (L) (Capel) paprotka rutewkowata.


Paprotka pływająca.
Występuje w tropikalnych częściach Azji i Ameryki. W zbiornikach wodnych roślina swobodnie pływająca, nie rosnąca pod wodą. Liście (4-6 sztuk) zebrane w tóżyczki dorastają do 30 cm długości oraz 25 cm szerokości, lecz w uprawie akwariowej najczęsciej są mniejsze. Jasnozielone blaszki liściowe są w zarysie jajowate lub trójkątne trój- lub do pięcioklapowe. Ogonki liściowe są krótkie i stosunkowo grube. Młode liście zagiete pastorałkowato. Roślina rośnie zarówno w cieniu jak i w miejscacn nasłonecznionych lub dobrze naświetlonych; w dobrych warunkach zarasta szybko całą powierzchnie zbiornika. Optymalna temp. 25'C. Wiszące w toni wodnej korzenie mogą być miejscem schronienia młodych ryb. W paludariach korzenie wrastają w podłoże.


Paprotka szerokolistna.
Najczęściej uprawiana w akwariach jako roślina pływajaca lub podwodna. Występuje w centralnej Afryce, Madagaskarze, południowej Azji i Północnej Australii. Roliny ukorzeniają się w dnie , liście mają 20 - 50 cm długości (w przyrodzie do 75 cm), są jasnozielone i mocno pierzastodzielne. Rośnie dobrze w wodzie kwaśnej (pH 5-6.5) i starszych akwariach. System korzeniowy ma słaby i cienki, składniki pokarmowe może pobierać także bezpośrednio przez liście. Rozmnaża się bardzo dobrze wegetatywnie poprzez rozwój znajdujących się na liściach urwistków przekształcających się w rośliny dorosłe.


Paprotka rutewkowata.
Najładniejszy z omawianych tu gatunków. Pochodzi ze wschodniej i południowej Azji, północnej Australii, południowej części Ameryki Północnej i wielkich Antyli. W paludarium i w podłożu akwarium tworzy tóżyczkę liści. Pierzasta blaszka liściowa ma silnie zerdukowany miękisz asymilacyjny (do 1mm szerokości) po obu stronach nerwu. Długość liścia do 50 cm. Liście jasnozielone do żółtawozielonych. Najładniejsze egzemplarze uzyskujemy w paludarium i przenosimy do akwaeium. Takie rośliny są bardzo dekoracyjne i dają największy kontrast w zestawieniu ze zwartkami, mikrosorium itp.

 

Rodzaj Cabomba

Rodzaj Cabomba

Poznaj najpopularniejsze gatunki z rodzaju Cabomba...

czytaj więcej...

Rośliny drobnolistne w akwarium

Chciałbym przedstawić Państwu krótką historię pewnej grupy roślin drobnych, nieco łamliwych, bardzo dekoracyjnych, a ostatnio coraz częściej spotykanych w naszych akwariach. Do ich określania używa się jeszcze obcych nazw łacińskich, które obecnie traktowane są już jako synonimy. Nazwy polskie dotychczas są jeszcze nie nadane. Są to rośliny z rodzajów Hemianthus i Micranthemum, należące do rodziny Scrophulariaceae- trędownikowate. Są one reprezentowane łącznie przez 10 gatunków, których historia się splata. W 1803 roku Michaux ustanowił rodzaj Micronthemum, natomiast w 1817 roku Nuttal, ustanawiając rodzaj Hemianthus, przejął równocześnie kilka gatunków uprzednio zaliczanych do rodzaju Micranthemum. Kierował się przy tym budową kwiatu, który w przypadku rodzaju Hemianthus (Hemi = pół, anthos = kwiat), ma kilka płatków tworzących dolną wargę są one normalnie ukształtowane, zaś górna warga przedstawia formę szczątkową i jest prawie niezauważalna. Na przestrzeni lat rodzaje Hemianthus i Micranthemum wielu botaników łączyło razem, między innymi tak znany botanik, jakim był Wettstein. Dopiero od 1974 roku oba rodzaje występują znów oddzielnie i miejmy nadzieję, że już ostatecznie. Przy okazji chciałbym przedstawić z owej grupy roślin drobnolistnych dwa gatunki, spotykane w naszych akwariach:


1. Hemianthus micranthemoides NUTTALL, 1817
(synonim Micranthemum micranthemoides (NUTTALL/WETTSTEIN,)

W swojej książce pt. "Rośliny akwariowe" (przygotowana do druku), dałem jej polską nazwę - drobniczka amerykańska, chociaż wydaje mi się, że lepszym określeniem byłoby drobniczka okółkowa, a to ze względu na okółkowe ułożenie liści na węźle łodygi. Ostatecznie wypowie się w tej sprawie komisja nazewnictwa roślin akwariowych, utworzona przy PZA w listopadzie 1987 r. Naturalne stanowiska tej rośliny znajdują się na Kubie oraz południowych obszarach Ameryki Północnej, gdzie zasiedla bagna, podmokłe obrzeża rzek oraz płytkie wody. Pozostałe gatunki tego rodzaju występują w bardziej gorących strefach klimatycznych Ameryki Środkowej, Ameryki Południowej i Indii Zachodnich. Nisko rosnąca, płożąca się forma lądowa, charakteryzuje się wytwarzaniem trzech liści w okółku, rzadziej 4 a wyjątkowo 5, oraz krótkimi międzywęźlami. U roślin podwodnych okółki złożone są również z 3 liści, natomiast przy intensywnym oświetleniu, liczba ta może dochodzić do 4 w okółku, co nie jest jednakże powodem uznawania takich egzemplarzy drobniczki jako nowy gatunek, czy nawet formę. Długość liści podwodnych wynosi 0,5-0,8 cm, wyjątkowo do 1,0 cm, szerokość 0,2 - 0,3 cm. Są one jasnozielone, siedzące, ostro zakończone, nieco dłuższe i bardziej wiotkie od liści roślin lądowych. Z cienkiego nerwu środkowego odchodzą 2 nerwy boczne, dochodzące do gładkiego brzegu blaszki liściowej. Wznoszące się ponad podkole pędy dobrze się rozgałęziają, co nadaje roślinie szczególnie dekoracyjny wygląd. Formy lądowe wytwarzają w kątach liściowych pojedyncze kwiaty, osadzone na 2-4 mm długiej szypułce. Kielich jest 4-działkowy, również 4-płatkowa jest korona, przy czym górna warga, utworzona przez 1 płatek, jest w formie szczątkowej i prawie niewidoczna. Pozostałe 3 płatki, z których środkowy jest największy, tworzą wargę dolną. Dobry wzrost w akwarium zależy głównie od intensywnego oświetlenia (50-70 W/100 I), a więc zacienianie roślin nie jest wskazane. Podłoże powinno być żyzne i drobnoziarniste. Roślinę należy chronić przed ślimakami, wrażliwa jest również na preparaty zawierające trypoflawinę. Problemy przy uprawie mogą wystąpić w wodzie o twardości węglanowej powyżej 12°n. Wymagania uprawowe: twardość węglanowa 2-12°n, pH 6-7, temperatura 22-28°C. Przy uprawie w wyższej temperaturze, np. 26-28°C, należy zwiększyć intensywność oświetlenia, co pozwoli uniknąć nadmiernego wzrostu tej rośliny ku górze, krótkie międzywęźla dają jej bardziej dekoracyjny wygląd. Odnosi się to zresztą do wszystkich roślin akwariowych.


2. Micranthemum umbrosum (WALTER) BLAKE, 1915
(synonim Micranthemum orbiculatum MICHAUX) - drobniczka cienista, określana też często jako drobniczka okrągłolistna.

Od 1974 roku do rodzaju Micranthemum zaliczane są jedynie 4 gatunki: M. procerum, M. standleyi, M. rotundatum i M. umbrosum. Ten ostatni gatunek zasiedla tereny bagniste Ameryki Środkowej oraz dalej na północ do stanów Karolina, Teksas i Georgia. W odróżnieniu od Hemianthus micranthemoides, liście tej rośliny ułożone są krzyżowo naprzeciwlegle, ich obrys jest prawie kolisty, a średnica blaszki liściowej dochodzi do 0,5 cm. Liście są prawie siedzące, z ich podstawy odchodzi 5 słabo widocznych nerwów. Brzeg blaszki liściowej jest gładki, w odróżnieniu od podobnej rośliny - Lindernia microcalyx, której brzeg jest karbowany. Wytwarzane u postaci lądowej kwiaty są niepozorne, o białej, 4-płatowej i niezdeformowanej koronie. W uprawie akwariowej roślina jest nieco trudniejsza od H. micranthemoides i wymaga jeszcze lepszego oświetlenia, co najmniej 75 W/100 I. Rozmnażanie odbywa się tak jak i u H. micranthemoides, przy pomocy sadzonek pędowych, które można sadzić po kilka (do 5), ale w odstępach ze względu na duże zapotrzebowanie światła. Tak samo jak H. micranthemoides roślina ta jest wrażliwa na trypoflawinę i bywa łatwo uszkadzana przez ślimaki. Wymagania uprawowe: twardość węglanowa 2-12'N, pH 5,5-7,2, temp. 24-28 (22-30)'C.


Literatura:
1. Paffrath K. - Hemianthus und Micranthemum, DATZ 5/1980
2. Baensch H. A., Riehl R. - Aquarien Atlas, t.1, wyd.5, Mergus Verlag 1985, West Germany
3. Baensch H. A., Riehl R. - Aquarien Atlas, t.2, wyd.1, Mergus Verlag 1985, West Germany

 

Synonimy gatunków Legenandra

Synonimy gatunków Legenandra

Zapraszamy do zapoznania się z listą synonimów gatunków Legenandra...
Nazwy gatunków (1 Kwietnia 1999)
Synonimy
Rok

L. bogneri De Wit

 

1978

L. dewitii Crusio & De Graaf

 

1986

L. erosa De Wit

 

1978

L. gomezii (Schott) Bogner & Jacobsen

 

1987

 

C. gomezii Schott

1857

L. jacobsenii De Wit

 

1983

L. koenigii (Schott) Thwaites

 

1864

 

C. koenigii Schott

1859

L. lancifolia (Schott) Thwaites

 

1864

 

Arum minutum Moon

1824

 

C. lancifolia Schott

1857

 

L. blassii De Wit

1978

 

L. schulzei De Wit

1978

L. meeboldii (Engler) Fischer

 

1931

 

C. meeboldii Engler

1920

L. nairii Ramamurthy & Rajan

 

1984

L. ovata (L. ) Thwaites

 

1864

 

Arum ovatum Linné

1763

 

C. ovata (Linné) Schott

1858

 

Caladium ovatum (Linné) Ventenat

1801

 

L. insignis Trimen

1885

L. praetermissa De Wit

 

1983

L. thwaitesii Engler

 

1879

L. toxicaria Dalzell

 

1852

L. undulata Sastry

 

1967


 

Rodzaj Hygrophila

Rodzaj Hygrophila

Rozważania o systematyce i warunkach uprawy niektórych gatunków roślin z rodzaju Hygrophila...

czytaj więcej...

Synonimy gatunków Cryptocoryne

Synonimy gatunków Cryptocoryne

Zapraszamy do zapoznania się z listą synonimów roślin akwariowych z rodzaju cryptocoryne...

czytaj więcej...

Rodzaj Bacopa

Rośliny tego rodzaju należą do rodziny trędownikowatych /Scrophulariaceae/. W naturze bakopa /Bacopa/ jest rośliną bagienną i stąd, tylko niektóre gatunki są uprawiane w akwariach. Pozostałe sprawiają wiele kłopotów, a nawet są uważane za nie nadające się do uprawy podwodnej. Występują na obszarach podzwrotnikowych i równikowych całego świata.

Z okrągłej, zielonej i pionowo rosnącej łodygi, wyrastają liście, które są bezogonkowe, osadzone naprzeciwlegle krzyżowo. Blaszki liściowe mają różne kształty: owalne, jajowate i lancetowate, przy czym, w wielu wypadkach jest to zależne od warunków uprawy. Barwa liści mieści się w przedziale od jasnej do ciemnej zieleni. Ich spód, u niektórych gatunków zabarwiony jest na czerwono. Jak na warunki akwariowe, są to rośliny średniej wielkości. Osiągają od 20 do 60 cm wysokości, przy długości liści od 1 do 6 cm, a szerokości od 0.2 do 2.5 cm. Mają nieco zróżnicowane wymagania, co do temperatury wody, ale 24°C to ciepłota, przy której powinien rosnąć każdy gatunek.

Nie są wybredne pod względem twardości wody. Mogą mieć wodę miękką, do średnio twardej o pH 6-7.5.

Jednym z ważniejszych czynników warunkujących dobry wzrost jest odpowiednie podłoże i nawożenie. Podłoże w żadnym wypadku nie może być z drobnego żwiru, a tym bardziej piaskowe. Jego granulacja musi być większa. Stworzy to podłoże luźne, do którego należy dodać kawałki gliny. Nawozić należy preparatami żelazowymi. Rośliny reagują wtedy bujniejszym wzrostem i ładniejszym kolorem liści.

Oświetlenie powinno być dobrane odpowiednio do gatunku. Niektóre preferują umiarkowane, a inne intensywne. Należy je chronić przed porastaniem glonami, na co są podatne, gdyż glony hamują ich wzrost, a często niszczą całkowicie.


 
Występowanie
Temp - oC
Oświetlenie
Twardość
wody - on

Odczyn wody
pH

1
Ameryka Północna
23 - 27
intensywne
5 - 15
5 - 7,5
2
Afryka. Madagaskar
23 - 28
intensywne
10 - 15
ok. 7
3
Ameryka, Jawa
24 - 26
intensywne
6 - 10
6 - 7
4
Brazylia
20 - 24
intensywne
6 - 10
6 - 7
5
Afryka, Azja, Ameryka, Australia
23 - 28
słabe lub miejsca ciniste
4 - 14
6 - 7,7
6
Brazylia
25 - 27
intensywne
5 - 10
6 - 7
7
Ameryka Północna
22 - 26
intensywne
5 - 10
6 - 7


Rozmnażanie bakop jest proste. Wystarczy ściąć wierzchołek i posadzić, a łatwo się ukorzeni (rozmnażanie wegetatywne). Stary pęd pozostawia się. Wyda on młode rośliny. Kiedy osiągną odpowiedni wzrost, oddziela się je od pędu i sadzi w podłożu. Bacopy można również rozmnażać z nasion (rozmnażanie generatywne).Po wyrośnięciu nad wodę zakwitają. Wydają, zależnie od gatunku, białe, niebieskie, różowe lub fioletowe kwiaty, które wyrastają na szypułkach z nasady liści. Generatywny sposób rozmnażania jest rzadko stosowany przez akwarystów. Najlepszym sposobem na stworzenie grupy dorodnych roślin, jest uprawa w paludarium, a następnie wysadzenie ich w akwarium.

W akwarium dekoracyjnym należy sadzić bakopy kępami, na tle, lub w pobliżu kontrastujących z nimi roślin. Mogą to być np.: wywłóczniki, limnofile, moczarki, kryptokoryny i kabomby. Można je także użyć do obsadzenia tyłu lub boków akwarium.

Bacopa amplexicaulis - bakopa karolińska
Bacopa crenata - bakopa karbowana
Bacopa floribunda - bakopa zaostrzona
Bacopa lanigera - bakopa omszona
Bacopa monnieri - bakopa Moniera
Bacopa myriophylloides - bakopa okółkowa
Bacopa rotundifolia - bakopa okrągłolistna

Występowanie geograficzne

Występowanie geograficzne

Zapraszamy do zapoznania się z tabelą opisującą rozmieszczenie geograficzne i wymagania wybranych gatunków roślin akwariowych...

czytaj więcej...

Rodzaj Lilaeopsis

Rodzaj Lilaeopsis

W nawiązaniu do artykułu K. Pająka i D. Pyrchli dotyczącego Lilaeopsis nove-zelandiae (Akwarium 1/88), chciałbym dostarczyć Czytelnikom kilku dalszych informacji związanych z roślinami z rodzaju Lilaeopsis...

czytaj więcej...

Baza wiedzy akwarystycznej


 
 Działamy od 2001 roku i wspólnie z ponad
30 tysiącami akwarystów z całej Polski zdobywamy wiedzę i dzielimy się doświadczeniem oraz informujemy o nowościach z branży akwarystycznej.

 

 

Sklep firmowy

Bogata oferta ponad 400 gatunków i odmian roślin.
Ponad 12 000 produktów dostępnych wysyłkowo lub do odbioru osobistego w Krakowie (obowiązuje zamówienie).
Punkt odbiorów: Kraków ul. Młyńska Boczna 5


Sklep akwarystyczny

 

 
Copyright © 2001-2020 roslinyakwariowe.pl ®
Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie całości lub fragmentów strony zabronione.